صنعت مخابرات هند در دست یک دوچرخه ساز
25 خرداد 1389
سانیل بهارتی میتال، فرد سرشناس و قدرتمند در صنعت مخابرات، انسانی خیر و رییس و مدیر بهارتی انترپرایز، با ثروت ۷/۷ میلیارد دلار، پنجاه و نهمین فرد ثروتمند دنیا میباشد. او بزرگترین شرکت خدمات تلفن همراه بر پایه GSM در هند را اداره میکند. سانیل فرزند سات پل و لالیتا میتال است.
به گزارش دنیای اقتصاد سانیل میتال متولد۲۳ اکتبر سال ۱۹۵۷ در لودهیانا در استان پنجاب در هندوستان است. این شهر به خاطر مشارکت زیاد در صنعت هند، به نام «منچستر هند» شهرت دارد. پدر سانیل میتال که در سال ۱۹۹۲ از دنیا رفت، یکی از اعضای پارلمان هند بود. سانیل به مدرسه سیندیا در گوالیور رفته و در سال ۱۹۷۹ نیز از دانشگاه پنجاب با مدرک کارشناسی فارغالتحصیل شد.
سانیل میتال به همراه دو براد خود راکش و راجان، گروه بهارتی را که تنها ظرف ۱۰ سال تبدیل به بزرگترین اپراتور تلفن همراه در هند شد، تاسیس کرد. شرکت مخابرات انگلیسی ودافون و شرکت مخابرات سنگاپوری سینگ تل صاحب بخشی از سهام شرکت بهارتی ایرتل هستند. گروه بهارتی همچنین با شرکت آکسا (یک گروه بینالمللی از شرکتهای بیمه که دفتر مرکزی آن در فرانسه واقع است) در زمینه امور بیمه و با خانواده راتشیلد شراکت دارد. شرکت بهارتی ایرتل که یکی از شرکتهای گروه بهارتی انترپرایز است، یکی از شرکتهای مخابراتی پیشتاز در آسیا و بزرگترین شرکت مخابرات هند بر حسب تعداد مشتریان و ارائه خدمات تلفن همراه، تلفن ثابت، خدمات ماهوارهای و غیره میباشد. این شرکت در حال حاضر به بیش از ۱۱۰ میلیون مشتری هندی خدماترسانی میکند.
سانیل میتال که جزو نسل نخست کارآفرینان هند به حساب میآید، نخستین کسبوکار خود را در آوریل سال ۱۹۷۶، در سن هجده سالگی و با سرمایه ای در حدود ۵۰۰ دلار که از پدرش قرض کرده بود، شروع کرد. نخستین کسبوکار او تولید میللنگ برای تولیدکنندگان دوچرخه بود.
میتال در سال ۱۹۸۰ شرکت تولید قطعات دوچرخه خود را فروخت و به مامبای نقل مکان کرد. او در سال ۱۹۸۱ حق امتیاز واردات را از شرکتهای صادراتی در پنجاب خرید. وی سپس به واردات هزاران ژنراتور الکتریکی قابل حمل موتورهای سوزوکی از ژاپن پرداخت، اما واردات ژنراتورها به شکل ناگهانی توسط دولت هند منع شد و تنها دو حق امتیاز ساخت ژنراتور به دو شرکت هندی داده شد. سانیل میتال در سال ۱۹۸۴ شروع به مونتاژ تلفنهای دکمهای که به تازگی جانشین تلفنهای قدیمی و بزرگ رایج در هند در آن زمان شده بودند، کرد. او شرکت بهارتی تله کام (BTL) را ثبت کرده و وارد شراکت فنی با شرکت آلمانی زیمنس برای تولید تلفنهای الکترونیکی دکمهای شد. میتال تا اوایل دهه ۱۹۹۰ به تولید ماشینهای فاکس، تلفنهای بیسیم و دیگر ابزار مخابراتی پرداخت. او میگوید: «در سال ۱۹۸۳ دولت ناگهان واردات جنست (ژنراتور موتوری) را ممنوع کرد و من یک شبه همه چیز را از دست دادم و تمام کارهایی که انجام میدادم، ناگهان متوقف شد. سوال این بود که حالا باید چه کار کنم؟ اما ناگهان یک فرصت برای من ایجاد شد. زمانی که در تایوان بودم، متوجه رواج تلفنهای دکمهای شدم که تا آن زمان به هند وارد نشده بود. من متوجه شانس خود شدم و به کسبوکار مخابرات خوشامد گفتم. من شروع به بازاریابی برای این تلفنها، ماشینهای فاکس و منشیهای تلفنی با برند بیتل کردم. به این شکل شرکت به سرعت رونق یافت».
میتال در سال ۱۹۹۲ توانست در گرفتن حق امتیاز یکی از چهار شبکه تلفن همراه در هند که به مناقصه گذاشته شده بودند، موفق شود. او توانست با گروه مخابراتی فرانسوی ویوندی معامله کند. میتال یکی از نخستین کارآفرینان هندی بود که فرصت رشد در صنعت مخابرات تلفن همراه در هند را شناسایی کرد. برنامههای او در سال ۱۹۹۴ از سوی دولت مورد تایید قرار گرفت و او توانست خدمات خود را در سال ۱۹۹۵ در دهلی تحت برند ایرتل ارائه کند. این برند متعلق به شرکت بهارتی سلولار (BCL) بود که برای ارائه خدمات تلفن همراه در سال ۱۹۹۵ راهاندازی شده بود. بهارتی طی چند سال تبدیل به نخستین شرکت مخابراتی در هند شد که بیش از دو میلیون مشترک داشت. بهارتی همچنین نرخ تلفن همراه STD/ISD در هند را تحت برند ایندیاوان کاهش داد. ایندیاوان اولین اپراتور خصوصی ملی و بینالمللی خدمات مخابراتی از راه دور در هند بود. این شرکت تبدیل به عامل مهمی در موفقیت بهارتی در فراهم آوردن خدمات ارزان قیمت مخابراتی بود.
میتال در سال ۲۰۰۶ وارد شراکت با شرکت فروشگاههای زنجیرهای والمارت برای تاسیس یک سری فروشگاههای زنجیرهای در هند شد. همچنین در سال ۲۰۰۸ گفته شد که میتال به دنبال فرصت خرید گروه MTN، یک شرکت مخابراتی در آفریقا با پوشش ۲۱ کشور در آفریقا و خاورمیانه میباشد، اما در ماه مه سال گذشته او از این معامله با MTN پا پس کشید.
میتال برای کمک به فرستادن تیم هند به جام جهانی ۲۰۱۸ یک آکادمی فوتبال درهاریانا تاسیس کرده است. او همچنین بنیاد بهارتی را برای ارتقای سطح تحصیلات در هند راهاندازی کرده است. این بنیاد بیش از ۲۰۰ مدرسه و کتابخانه در هند ساخته و برای دانشجویان کالج کمک هزینه تحصیلی فراهم میکند.
میتال ساکن دهلی است. او ازدواج کرده و سه فرزند دارد.